| |
Treści kształcenia
Pojęcie treści kształcenia. Wymagania doboru treści
kształcenia. Pedagogiczne teorie doboru treści kształcenia i ich
charakterystyka. Krytyka dotychczasowych treści kształcenia.
Kierunki zmian w treściach kształcenia. Dokumenty określające treści
kształcenia.
strona 3/3
Ad e).
Główne założenia strukturalizmu:
Twórca: K. Sośnicki
• Włączenie do programów nauczania treści najważniejszych,
stanowiących trwały dorobek nauki i nawiązujące do jej najnowszych
osiągnięć
• Podział treści nauczania na „elementy podstawowe” (o trwałej
wartości kształcącej) i „elementy wtórne” (fakultatywne,
nadobowiązkowe).
Ad f).
Główne założenia egzemplaryzmu:
Twórcy: M. Dagenschein, popularyzator – Hans Schekert
• Konieczność bezwzględnej redukcji materiału nauczania, ale takiej,
aby nie doprowadziła do zubożenia procesu kształcenia
• Nauczanie paradygmatyczne – materiał nauczania ułożony
dotychczasowych sposób wzorcowy, ogniskowy (nie schematyczny)
• Zasada egzemplarycznego układu treści – wiedza przekazywana jest
przy pomocy egzemplarzy tematycznych, pewnych przykładów, które są
reprezentatywne dla danego tematu.
Ad g).
Główne założenia materializmu funkcjonalnego:
Twórca: W. Okoń:
• Podkreśla konieczność przekazywania uczniom dotychczasowych
procesie kształcenia wiedzy, jak i rozwijanie umiejętności
posługiwania się nią
• Założenie dotychczasowych trwałym związku poznania z działaniem
• Dotychczasowych materiałach nauczania należy eksponować „idee
przewodnie”
Krytyka dotychczasowych treści kształcenia.
1) Przestarzałość.
2) Werbalizm – w dokumentach są ujęte treści, które najlepiej
wykorzystać w przekazie werbalnym
3) Historyzm – najwięcej treści dotyczących przeszłości a mało
teraźniejszości i przyszłości
4) Addytywizm – dodawanie do dokumentów treści nowych, ale nie
eliminowanie przestarzałych treści, powoduje to przeciążenie
programów, na skutek niedostosowania się do wymagań naukowych
5) Uniformizm – jednolitość treści dla wszystkich uczniów
6) Dysharmonia – rozbieżność między stopniem trudności a
możliwościami uczniów.
7) Jednostronność – eksponowanie tylko jednej strony procesu
kształcenia
8) Akademizm – budowanie programów na wzór dyscypliny naukowej
9) Encyklopedyzm – w programach nauczania znajdują się treści
encyklopedyczne typu: „Wiem, że…”
10) Izolacjonizm – brak związku treści kształcenia z życiem
Kierunki zmian w treściach kształcenia
• Dobierać treści tak, aby pomagały uczniom w rozwoju
• Treści, które dostarczają wiedzy typu: „wiem, że, wiem jak i wiem
dlaczego”
• Zmiana proporcji między wiedzą o przeszłości, teraźniejszości i
przyszłości
• Tendencja do korelacji, koncentracji i integracji treści
• Podstawę doboru treści powinna stanowić koncepcja człowieka
innowacyjnego, nastawionego na poszukiwanie problemów w świecie i
ich rozwiązywanie
• Istotne zmiany w treściach kształcenia narzuca niepokój, jaki
wywołują negatywne zjawisko cywilizacji (wychowanie do życia w
pokoju, kształtowanie postaw tolerancji, zagrożenia ekologiczne).
Dokumenty określające treści kształcenia.
• Plany nauczania
• Programy nauczania
• Podstawy programowe
• Podręczniki
<< strona
poprzednia | strona następna >>
|
|
|
|
