Teoria kształcenia
wielostronnego
Przesłanki fizjologiczne i psychologiczne. Cztery
toki kształcenia.
strona 3/3
Czynności ucznia:
1. Zetknięcie się z dziełem.
2. Emocjonalne przeżywanie określonych wartości i ich przyswajanie.
3. Analiza i zrozumienie dzieła.
4. Wyrażanie indywidualnych uczuć.
5. Formułowanie wniosków praktycznych dotyczących postaw własnych.
Walory eksponującego toku kształcenia:
- zapewnia poznanie kultury
- uczniowie rozbudzają uczucie, wrażliwość na wartości
- wyrabiają umiejętność wartościowania i oceny
OPERACYJNY TOK KSZTAŁCENIA:
Czynności nauczyciela:
1. Uświadomienie celu i znaczenia działania.
2. Ustalenie reguł i zasad działania.
3. Pokaz wzorowo wykonanego działania.
4. Kontrola i korekta.
5. Kontrola i ocena.
Czynności ucznia:
1. Poznanie celu działania – powstanie pozytywnej motywacji.
2. Przypomnienie reguł i zasad działania.
3. Obserwacja wzoru działania, kształtowanie się w świadomości
modelu działania.
4. Pierwsze próby wykonania działania.
5. Ćwiczenia w samodzielnym wykonywaniu działania.
Walory operacyjnego toku kształcenia:
- uczniowie mają możliwość zastosowania wiedzy teoretycznej
- poznają związki i zależności dotyczące określonych zjawisk i
procesów
- działania praktyczne uczniów pozwalają lepiej zrozumieć i na
dłużej zapamiętać wiadomości.
- sprzyjają rozwojowi ich samodzielności
Znaczenie teorii kształcenia wielostronnego dla praktyki szkolnej:
- teoria kształcenia wielostronnego jest traktowana jako paradygmat
współczesnej dydaktyki
- jeśli szkoła realizuje kształcenie wielostronne to realizuje
naczelny cel edukacji
- mieści w sobie poznanie, wartościowanie i działanie – wielostronną
aktywność uczniów
- proces kształcenia jest urozmaicony – są stosowane różnorodne
metody, formy organizacyjne i środki dydaktyczne.
<< strona
poprzednia | strona następna >>
|
