Metody kształcenia
Istota terminu „metoda kształcenia”. Kryteria doboru
metod kształcenia. Historyczny rozwój metod kształcenia. Wybrane
klasyfikacje metod. Charakterystyka klasycznych metod.
strona 1/3
Istota terminu „metoda kształcenia”.
Metoda kształcenia wg W. Okonia:
Methodos – to po grecku droga, sposób postępowania. Stąd też metodą
kształcenia nazywamy systematycznie stosowany sposób pracy
nauczyciela z uczniami, umożliwiający osiąganie celów kształcenia,
inaczej jest to wypróbowany układ czynności nauczyciela i uczniów
realizowanych świadomie w celu spowodowania założonych zmian w
osobowości uczniów.
Kryteria doboru metod kształcenia.
- cele i zadania dydaktyczne, które mamy zrealizować w ciągu danej
lekcji lub jednostki metodycznej
- treści: charakterystyczne właściwości poszczególnych przedmiotów
nauczania
- wiek uczniów, faza ich rozwoju
- przygotowanie nauczyciela (przygotowanie metodyczne, jakie zna
metody nauczania)
- baza materialna szkoły (wyposażenie)
Historyczny rozwój metod kształcenia
- metody oparte na naśladownictwie
- metody słowne – dominowały w średniowieczu
+ m. akroamatyczne (monologowe) np. wykład
+ m. erotematyczne (dialogowe) np. pogadanka
- metody oglądowe – oparcie nauki szkolnej na obserwacji
rzeczywistości (J. A. Komeński, H. Pestalozzi)
- metody praktyczne – przełom XIX i XX wieku – organizowanie i
kierowanie działalnością praktyczną uczniów
Wybrane klasyfikacje metod
K. Sośnicki wyróżnia metody:
• Podające – sztuczne, uczeń przyswaja gotową wiedzę od nauczyciela
• Poszukujące – uczeń samodzielnie dochodzi do wiedzy poprzez
rozwiązywanie problemów
B. Nawroczyński wyróżnia metody:
- podające
- poszukujące
- laboratoryjne – poprzez doświadczenia uczeń dochodzi do nowej
wiedzy
<< strona
poprzednia | strona następna >>
|
